arrow_drop_up arrow_drop_down
Als de kat van huis is, danst de muis in de slaapkamer
11 maart 2021 

Als de kat van huis is, danst de muis in de slaapkamer

Woensdagavond, 22.17 uur.
Mijn man voelt zich niet zo lekker en is vroeg naar bed gegaan. Hij slaapt half wanneer ik in bed kruip. Ik doe mijn uiterste best om stil te liggen en hem niet te storen. Want ik weet dat hij de dag erna een drukke agenda heeft met belangrijke besprekingen.

En dan gebeurt het. Ik hoor iets ritselen. Eerst probeer ik mezelf nog wijs te maken dat het de wind is. Vervolgens dat er in de kamer iets kraakt omdat het onhandig staat. Maar het geluid wordt steeds harder. Ik weet zeker trippelende pootjes te horen, hoezeer ik mezelf ook van het tegenovergestelde probeer te overtuigen.

Terwijl ik nog steeds mijn man niet wil storen, voel ik mijn hartslag toenemen. Ik word bang. Uiteindelijk stoot ik toch mijn man aan met de vraag ‘Hoor jij dat ook?’…. ik krijg een ‘Mpfff’ als antwoord, maar neem daar geen genoegen mee. ‘Volgens mij zit er iets in de kamer!’ Hij draait zich en wil verder slapen. Met alle moed die ik kan verzamelen, stap ik uit bed (als ik er maar niet op ga staan, wat het dan ook is!) en doe het licht aan om te kijken. Een zwaar chagrijnige man sleept zich uit bed om mee te kijken. Op dat moment kraakt een wasmand. ‘Zie je nou wel, hier is het bewijs. Ga nou slapen’ bromt hij en duikt zijn bed weer in.

Zodra wij weer stil liggen begint het geritsel, het gekraak en getrippel weer en ik durf me niet te verroeren. Uit angst voor datgene dat bij ons in de kamer is enerzijds en om mijn man te storen anderzijds. Uit alle macht probeer ik het te negeren, maar het lukt me niet. Net wanneer ik op het punt sta om maar beneden op de bank te gaan slapen, vraagt mijn man of ik het geluid nog altijd hoor. Mijn held!!!

Gelukkig weet ik inmiddels precies waar het geluid vandaan komt en blijkt er een muisje te zitten achter een kast. Dat arme beest is vast gevlucht voor de extreme kou buiten. Na een vijftien minuten lange achtervolging van de ene hoek van de kamer naar de andere, via kasten en onder het bed door, lukt het mijn man uiteindelijk om het beestje te vangen en zetten we het toch maar weer buiten in de kou.

De mensen die mij persoonlijk kennen, liggen nu waarschijnlijk helemaal in een deuk. Zo’n paniek over een klein onschuldig muisje. Terwijl we beneden drie tamme ratten in een kooi hebben zitten ?….

Zoals ik ook al probeerde uit te leggen aan mijn man, is het niet echt angst voor het muisje. Maar voor wat het zou kunnen zijn voordat ik wist dat het een muisje was. Want totdat ik dat wist, kon het net zo goed een grote rat zijn die allerlei ziektes bij zich droeg. Of nog iets anders. En die onwetendheid, dat is wat mijn paniek veroorzaakt. Helaas is dat geen fobie die ik met behulp (zelf)hypnose op kan lossen.

Over de schrijver
Reactie plaatsen