arrow_drop_up arrow_drop_down
Belofte maakt (meestal) schuld
11 maart 2021 

Belofte maakt (meestal) schuld

“Oh ja hoor, prima!” Dat was een groot deel van mijn leven mijn standaard antwoord, onge­acht wat de vraag inhield. Het kwam niet eens bij me op om erover na te denken of, stel je voor, nee te zeggen. Waardoor ik heel (lees heeeeeeeeeel) veel tijd heb besteed aan dingen waar ik eigenlijk helemaal geen zin in had. Of die überhaupt niet bij mij hoorden te liggen. Tegenwoordig gaat dat gelukkig stukken beter. Meestal dan, soms neemt de oude gewoonte het nog even over als ik niet oplet.

En dan heb ik een probleem. Want het gezegde .. Belofte maakt schuld” is tot op het diepst van mijn ziel verankerd. Ook al weet ik rationeel best dat het geen in steen gebeitelde waarheid is, deze overtuiging heb ik nog altijd niet los kunnen laten. Ik ben immers betrouwbaar? Dat vind ik een ontzettend belangrijke eigenschap, dus kan ik toch moeilijk ja zeggen en nee doen? Ook al heb ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik ooit akkoord ben gegaan. Of blijkt het praktisch heel moeilijk uitvoerbaar te zijn. Of heb ik geen idee waar ik eigenlijk ja tegen hebt gezegd…

Beloftes mogen soms (indien terecht) verbroken worden. Dat is een levensles waar ik nog hard aan werk. Maar ook hier maak ik gelukkig langzaam maar zeker vorderingen.

Over de schrijver
Reactie plaatsen