arrow_drop_up arrow_drop_down
Het eten uit de mond sparen
23 maart 2021 

Het eten uit de mond sparen

Mijn jongste dochter klaagde al een tijdje over hoofdpijn. De dokter vond het wijsheid om bloed te laten prikken (met de belofte van een cadeautje was dat snel geregeld) en ze blijkt een ijzertekort te hebben. No worries, dat lossen we wel op?.

 

De reden dat huisarts dacht aan een tekort in plaats van stress of slechte ogen, is dat mijn meisje wakker wordt met hoofdpijn. Dat heb ik zelf ook alweer een hele tijd, maar ook mezelf had ik dat toegeschreven aan stress. (Jaja, ik weet het, ik ben ook een doktersbezoek waard.)

 

Anywayz, ik had het er met mijn man over hoe we ervoor kunnen zorgen dat onze meiden voldoende ijzer binnenkrijgen, zonder dat dit ten koste gaat van andere voedingsstoffen (lees: groente). Mijn voorstel was om ze in het vervolg een hele portie vis of vleesvervanger te geven. Waarop Martijn me aankijkt met zo’n strenge blik en met zijn beste manager stem zegt ,, Maar dat geldt ook voor jou. Jij hebt dat eten ook nodig. Dus hou eens op met steeds wat van jouw portie aan de meiden te geven wanneer ze daarom vragen!”.

 

En daar heeft hij uiteraard gelijk in. Dat vind ik de moeilijkste situaties om niet te pleasen: wanneer het om mijn kinderen gaat. Want ook al zijn ze intussen 8 en 9 jaar oud, ik heb diep van binnen nog altijd het (onterechte)gevoel dat het hulpeloze wezentjes zijn die ik niks kan weigeren. Dus ben ik al bezig met een stukje vis op hun bord te leggen voordat ik de vraag ├╝berhaupt bewust heb verwerkt. Een leerpuntje zullen we maar zeggen.

 

Herkenbaar? Zo ja, alleen voor moeders of ook voor vaders? Ik zou heel graag jouw ervaringen horen / lezen!

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen