17 juni 2021 

Negatieve stemmetjes in je hoofd

Vraag me niet hoe of waarom, maar ineens waren mijn cliënte en ik samen het Limburgs volkslied aan het zingen. Op het moment dat ik me dat realiseerde, werd ik rood en viel stil.

Tegenwoordig zing ik wel eens, in tegenstelling tot de eerste 30 jaar van mijn leven. Vooral voor mijn dochtertjes of wanneer ik alleen ben. Maar toch niet in het gezelschap van een cliënte?!? En al helemaal niet een cliënte die het conservatorium heeft gedaan…

Toen ik haar met het schaamrood op mijn kaken mijn excuses aanbood, dat ik weet dat ik niet kan zingen en geen idee had wat me bezielde, kwam ze verontwaardigd half overeind op mijn heerlijke relax stoel. “Hoezo, je kunt niet zingen? Ik hoor toch net dat je het wel kunt?”

Tja, overtuigingen uit je kindertijd zitten diep. Hoewel al een aantal mensen me gerustgesteld heeft dat ik wel kan zingen, blijf ik hardnekkig het stemmetje van  mijn vader horen die me met gezag het tegenovergestelde verteld. En hij kan het weten, hij is er geweldig goed in.

Vaak ben je er zo aan gewend, aan die stemmetjes die jouw overtuigingen uit alle macht in stand houden, dat je er niet meer bij nadenkt. Zelfs al heb je je ergens in het verleden wel gerealiseerd dat die overtuiging niet klopt. Dat die niks met de realiteit van doen heeft. Toch blijf je dat stemmetje geloven.

Zo heb ik nog wel tig overtuigingen die ik, stukje bij beetje, aan moet of wil pakken. Ik heb het geluk dat ik daar zelfhypnose voor kan gebruiken. (Leer ik je met liefde en plezier!) Maar er zijn ook andere methoden die werken. Hieronder een mini-stappenplan dat jou kan helpen:

  1. Als eerste moet je je bewust worden van het stemmetje.
  2. Ga eens na of je het stemmetje herkent uit het verleden. Misschien dat de intonatie of het woordgebruik je aan iemand doet denken?
  3. Nu heb je een aantal mogelijkheden, kijk wat voor jou het beste werkt:
    1. Ga het stemmetje napraten op een toon die je niet serieus kunt nemen. Misschien heel hoog, lacherig of met het stemgeluid van Donald Duck.
    2. Antwoord gewoon iedere keer wanneer dat stemmetje (of één van de andere stemmetjes die jou het leven zuur maken) “Ja, ja, ik heb je gehoord. Maar ik geloof je niet meer. Rot toch een eind op!” Of iets van die strekking in je eigen woorden.
    3. Negeer het stemmetje en ga gewoon lekker door met waar je mee bezig bent. (Wordt gemakkelijker naarmate je het langer volhoudt).

Heb je hier vragen over? Stel ze gerust! Ik help je graag verder. Per mail, telefoon of in persoon. Want die stemmetjes uit het verleden, die horen niet in het heden thuis. Dat laat ik ze vanaf nu al zingend uit volle borst weten ;-).

Reactie plaatsen

Hier wil ik meer van lezen!

Schrijf je nu in en je ontvangt wekelijks mijn nieuwste inzichten per mail. 
arrow_drop_up arrow_drop_down