arrow_drop_up arrow_drop_down
Voor wat hoort wat, toch?
23 maart 2021 

Voor wat hoort wat, toch?

Afgelopen weekend hebben mijn man en ik met volle teugen genoten van een weekendje weg, zonder kinderen! We waren tot elkaar veroordeeld, verplicht om samen quality time door te brengen want we konden niet verzanden in de huis-, tuin- en keukendingen die zich aan je opdringen wanneer je gewoon thuis bent.

We logeerden in een B&B van een ouder echtpaar. De gastvrouw vertelde ons dat ze een half jaar gesloten waren geweest in verband met ziekte van haar man. Net toen ze weer open waren gegaan, een week of twee geleden, werd haar man getroffen door maar liefst twee hartaanvallen. Gelukkig is hij alweer zover dat hij thuis kan herstellen. Maar het runnen van de B&B kwam dus op haar frêle schouders neer. Ze ie het niet, maar je merkte aan alles dat het haar zwaar viel.

Op het moment dat mijn man ontdekte dat er een schakelaar van een nachtlampje was afgebroken en een gevaarlijke situatie veroorzaakte, besloot hij dus meteen om dat even voor haar te repareren. Het is een handige vent, dus het was in tien minuten gepiept. Kleine moeite voor hem, voor onze gastvrouw was het echter een immense opluchting.

Daarna volgde nog even wat gesteggel over dat onze gastvrouw ervoor wilde betalen en mijn man dat pertinent weigerde. Uiteindelijk kon ik beide partijen tevreden stellen door twee flessen zelfgemaakt kersensap als vergoeding te suggereren. Iets accepteren zonder wederdienst kan voor sommige mensen (lees pleasers, want dat was onze gastvrouw) heel moeilijk en stressvol zijn. Gelukkig snapt mijn man dat inmiddels omdat hij mij kent 😊.

Uiteraard vertelde ik dit heel trots aan vrienden van ons die we konden bezoeken nu we toch in Het Zuiden waren. “Tja” zei mijn man “Ik zag ineens mijn moeder voor me die helemaal in paniek zou raken bij het idee dat zij dit op zou moeten lossen. Zelf draai ik er mijn hand niet voor om. Dan kan ik het toch niet niet even snel repareren?”

Dat is precies de afweging die je moet maken wanneer je je afvraagt of je iets aanbiedt vanuit please-gedrag of vanuit mededogen. Hoeveel moeite kost het jou en wat levert het de ander op? En net zo belangrijk, vind je dat je het moet doen omdat dat zo hoort, of wil je het doen zonder dat je je druk maakt over wat de ander ervan vindt? Stel jezelf die vragen volgende keer voordat je je superhelden pak aantrekt en iemand te hulp schiet.

Over de schrijver
Reactie plaatsen